بیشتر اوقات یک شوخی شهرستانی

و گاهی وقتها یک شوخی سرکارگری.

*اگر میبینید که مردم در یوم الله ۲۲ بهمن ماه

به خیابان میروند و راهپیمایی را میکنند...تعجب نکنید.

آنها ایرانی هستند و نمیدانند چه میکنند.

فقط برای راهپیمایی یک فاتحه بخوانید.

*چند سال پیش بود...

آن زمان ها فکر میکردم خدا میتواند کاری کند

او کاری نکرد.

این است که من هم دیگر فکرهای تخیلی نمیکنم.

*عجب ...مسعود ده نمکی و فیلمسازی از نوع کمدی؟
لابد سال بعد مصباح یزدی میرود سراغ آبزورد.

*ببینید...

این جشنواره را لابد کسانی دیده اند که در یوم الله رفته اند راهپیمایی کنند.پش طبیعیست که فیلم ده نمکی از نگاه آنان بیاید در لیست محبوب ترین ها.

اتوبوس شب و خون بازی بوق بزنند و مهرجویی ریزش مو بگیرد از فکر کردن به این نکته که آیا این سنتور است که مستهجن است یا تفکر القایی اینکه حجاب برتر چادر است ...و مونث برتر چادری؟

*اگر محرم است و سنتوری مورد موسیقیایی دارد...چرا سیمای جمهوری اسلامی ایران میتواند افسانه ی ۱۹۰۰ اثر جوزپه تورناتوره را پخش کند...و کک  تنبان هیچ کس از این مسلمانان شور حسینی دار را هم نگزد؟
ps:سیما میتواند....میکند!داداش!

ps2:اسلام در سینما در خطر میتواند باشد اما چون صدا و سیما گستردگی بیشتری دارد...!خطرش کمتر است.

*الان که اینها را مینویسم تلویزیون دارد شور و شوق مردمی را نشان میدهد...خیلی شور دارند...حسابی نمک مصرف کرده اند.

*ای دل اگر عاشقی...در طلب یار  باش!

کلمه ها و ترکیبات تازه:

ای:حرف اول الفبای انگلیسی...آن را اینطور نشان میدهند:A

دل:نوعی خال در ورق بازی...خال های دیگر عبارتند از:خاج یا گشنیز/خشت/پیک.

اگر:الف اول صوت آوای تعجب میباشد یعنی ا!و گر یعنی کچل.

اگر به طور کلی معنای ااااا کچل میدهد.

عاشق:این کلمه غلط تایپی داشته منظور قاشق بوده.که همه میدانند چیست.

در:ان است که خد ببوید نه آنکه در ساز بگوید!

طلب:آنچه معمولا همه در ایران از آدم دارند.

یار:نوعی داف!که مرامش بیشتر از سایر دفوف(جمع داف)میباشد و پتیاره نیست.

باش:این کلمه در قدیم گذشته ها بسیار مورد استفاده بود و در تاریخ ادبیات بارها کاربرد داشته...اما آگاهان معنای آن را به فراست درک نکرده اند.نمونه:آش/ماش/بیرون باش!/مواظب/خودت/باش!

*دریمر میرود که برود برای استفراغ.